{"id":888,"date":"2021-10-13T03:54:12","date_gmt":"2021-10-13T00:54:12","guid":{"rendered":"https:\/\/ecohotelcrete.com\/?p=888"},"modified":"2021-10-13T04:03:27","modified_gmt":"2021-10-13T01:03:27","slug":"sustainable-fishing-greenpeace","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ecohotelcrete.com\/nl\/sustainable-fishing-greenpeace\/","title":{"rendered":"Duurzame visserij | Greenpeace VK"},"content":{"rendered":"
\n

Duurzame visserij | Greenpeace VK<\/h1>\n<\/div>\n
\n
\n

Decennia van slechte visserijpraktijken hebben onze oceanen in een tragische staat achtergelaten. Veel soorten die ooit heel gewoon waren, worden nu bedreigd en slinken tot het punt waarop er niet genoeg meer is om te vangen en winst te maken. Er is al meer dan 90% aan roofzuchtige soorten zoals kabeljauw en tonijn gevangen en volgens de VN wordt 70% van de visserij overbevist.<\/p>\n

Het aantal vissen neemt sneller af dan ze zich kunnen voortplanten en dit veroorzaakt ingrijpende veranderingen in het leven in onze oceanen. In werkelijkheid zijn er niet veel meer vissen in de zee.<\/p>\n

De visindustrie is hightech geworden en gigantische schepen gebruiken sonar om visscholen met uiterste nauwkeurigheid te vinden. Enorme netten vangen grote aantallen vissen. Deze schepen zijn ook drijvende fabrieken, met verwerkings- en verpakkingsfabrieken om hun vangst effici\u00ebnter te verwerken. Dit alles betekent dat er nu capaciteit is om vele malen meer vis te vangen dan er daadwerkelijk over is.<\/p>\n<\/div>\n

BRON: https:\/\/www.greenpeace.org.uk\/challenges\/sustainable-fishing\/<\/a><\/p>\n<\/div>\n

<\/div>\n
\n
\"Duurzaam

Geselecteerde bijvangst teruggegooid van de diepzeetrawler 'Chang Xing' in internationale wateren in de Tasmanzee. Greenpeace steunt samen met meer dan duizend wetenschappers de oproep tot een moratorium op de bodemtrawl in volle zee, vanwege de enorme hoeveelheid zeeleven die door deze visserijmethode wordt vernietigd.<\/p><\/div>\n<\/div>\n

\n
\n
<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
<\/div>\n

 <\/p>\n

\n

Overbevissing maakt de zee\u00ebn leeg<\/i><\/h3>\n

Naarmate traditionele soorten verdwijnen, worden andere soorten het doelwit en zelfs hernoemd om ze aantrekkelijker te maken. Zo werd de Patagonische ijsheek opnieuw uitgevonden als de smakelijkere Chileense zeebaars. Vloten wagen zich ook in verder weg gelegen wateren in de Arctisch<\/a> en Zuidelijk<\/a> oceanen om daar de vispopulaties te verwoesten.<\/p>\n

De visserijmethoden die door deze schepen worden gebruikt, zijn vaak zeer destructief. Bodem- en boomkor sleepnetten over de zeebodem om platvissen zoals heek en tong te vangen. Maar ze vernielen ook alles wat op hun pad komt en vernietigen kwetsbare koraalriffen. En de meeste vismethoden zijn erg willekeurig en vangen veel andere soorten per ongeluk. Deze bijvangst omvat schildpadden, haaien, dolfijnen en andere vissen, die vaak dood of stervend in zee worden teruggegooid.<\/p>\n

Er zijn ook menselijke kosten. Industri\u00eble visserij betekent dat kleinschalige vissers die meer traditionele methoden gebruiken, lijden. In het VK hebben kleinere boten het moeilijk om genoeg geld te verdienen en gemeenschappen in veel vissershavens zijn economisch achtergesteld. Ook het aantal vissers is de afgelopen 20 jaar gehalveerd. Elders in de wereld zien mensen die voor voedsel en inkomen van vis afhankelijk zijn, hun bestanden verdwijnen terwijl buitenlandse schepen in hun wateren vissen.<\/p>\n

Oneerlijke visquota<\/i><\/h3>\n

De manier waarop de Britse regering vangstquota toewijst, speelt hierbij een grote rol. Quota zijn geconcentreerd in handen van een klein aantal bedrijven van meerdere miljoenen ponden. Slechts vijf families beheersen bijna een derde van de Britse visquota en meer dan twee derde van de visserijquota wordt gecontroleerd door slechts 25 bedrijven. In vergelijking met kleinere visserijactiviteiten hebben deze grote bedrijven minder mensen in dienst, gebruiken ze minder duurzame visserijmethoden en komt er minder geld naar de lokale economie\u00ebn.<\/p>\n

Onze regering heeft al de macht om de manier waarop ze quota verdeelt, te veranderen. Greenpeace voert campagne voor een eerlijker toewijzingssysteem dat lokale, duurzame visserij bevordert, waardoor banen worden gecre\u00eberd en de visbestanden zich kunnen herstellen.<\/p>\n

We nemen het ook op tegen de bedrijfsreuzen die onze oceanen plunderen. Thai Union, het grootste tonijnbedrijf ter wereld en eigenaar van John West, kneep een oogje dicht voor erbarmelijke omstandigheden voor arbeiders en destructieve visserijpraktijken. Maar toen dwong een protest van duizenden mensen over de hele wereld Thai Union om haar operaties op te ruimen.<\/p>\n

En we moeten meer beschermde gebieden op zee cre\u00ebren. Een netwerk van oceaanreservaten<\/a> zal toevluchtsoorden bieden voor vissen en ander zeeleven om te gedijen, weg van de dreiging van industri\u00eble vissersvloten. Met klimaatverandering<\/a> andere bedreigingen voor onze oceanen cre\u00ebren, moeten we ze alle hulp geven die we kunnen.<\/p>\n<\/div>\n<\/article>\n<\/div>\n

\n

In beeld: Duurzaam vissen<\/h2>\n
\n